A CANCIÓN DO NÁUFRAGO

TERRITORIO DA DESAPARICIÓN

O libro de poemas Territorio da Desaparición de Miguel Anxo Fernán-Vello ( Galaxia ), recibiu o premio da Asociación de Escritores en Lingua Galega ao mellor libro do ano. Máis que merecido.
Xa gabei neste blog ese libro. Poesía contundente, e lúcida. Boa explicación do que é vivir nas cidades, da dor de residir ás veces no medio da néboa urbana. Amei ese libro desde que saíu. Benzóns para Miguel Anxo.
( E non vos esquezades de seguir participando no noso xogo literario. Estou marabillado cos vosos relatos ).

Referencias

Dirección para referencias

Comentarios

1. Nestes momentos acabei de escribir unha pequena reflexion sobre un comentario de Fernan Vello en relacion a poesia. O mellor o que dicia, linno no xornal, é parcial e a miña pequena reflexion non ten sentido pero aun asi vouna compartir para que sexa obxeto de debate xa que eu teño poucas ou case ningunha certeza. quen sabe a verdade? dicia o poeta
   
   Por outro lado, que suliñar que acaba de ocorrer o que eu denomino miragres literarios. eu acabei de escribir a reflexion e conecteime a rede e teño a oportunidade de comunicar o meu pensamento.
   Noutro momento contarei como a traves da literatura e da rede conecteime con Anton castro, o mariñeiro de aragon, o shandy Vila Matas, e jose agostinho Baptista, o poeta de madeira.
   
   TEXTO
   
   O outro día lin que Fernan Vello distinguía entre unha poesía publica e una poesia intima. Falaba se entendin ben que a primeira debia predominar sobre a segunda. Para min non hai distinción entre unha e outra porque a intimidade vai incluido dentro do publico porque os homes so podemos ver os fenómenos e non os noumenos. Fenómeno é aquelo vemos según as nosas facultades e a nosa forma de ver as cousas. Ë decir que a nosa percepción do mundo é intima ( do interior noso). En consecuencia a poesia publica e unha poesia intima. Porque coma dicia Gombrowicz “un pobre escritor que se crea dono da realidad é unha ridiculez”

   Comentario de gustavo peaguda hace 2 años y 32 meses

2. Imaxino que a distinción pode facerse desde un punto de vista teórico e práctico, pero no fondo, todo é a manifestación dunha mesma conciencia poética. O exemplo máis claro, para min, Celso Emilio Ferreiro.

   Comentario de Francisco Castro hace 2 años y 32 meses

3. A fernan vello a parte de lelo hai que escoitalo. ainda recordo a emocion estetica que tivemos aqui en ourense cando fai unhos anos fixo un recital e contounos a razon porque habia chegado tarde. A sua exposicion foi un feito poetico. o feito fora que unha arbore saira voando na estrada de ourense a compostela.

   Comentario de gustavo peaguda hace 2 años y 32 meses

4. Cando Miguel Anxo presentou o meu "Río Leteo" en Vigo ( el é tamén o editor ), decidiu ler un dos contos máis breves do libro. Escoitándoo na súa voz pensei: carafio, este conto meu está bastante ben...

   Comentario de Francisco Castro hace 2 años y 32 meses

Nombre

Correo Electrónico

URL

Tu comentario

Recordar datos